کنارم بخواب و
به دورم بتاب و
از این لب بنوش
چو تشنه که آب و گل آتشی تو
حرارت منم من
که دیوانه ی بی قرارت منم من

خدا دوست دارد لبی که ببوسد
نه آن لب که از ترس دوزخ بپوسد
خدا دوست دارد من و تو بخندیم
نه در جاهلیت بپوسیم بگندیم

بخواب آرام پیش من
لبت را بر لبم بگذار
مرا لمسم و کن و دل را
به این عاشق ترین بسپار بخواب آرام پیش من
منی که بی تو میمیرم
لبت را بر لبم بگذار
که جان تازه میگیرم

به تعدادی عمله با حقوق مکفی جهت پاک کردن شعارهای ملت نیازمندیم.

قرن هاست به ما می گویند
تقدیر است
که کشته شوند سهراب ها
به دست رستم ها
و آنچه تقدیر َش می نامند
چیزی نیست مگر
احساس تشنگی پشه
به خون انسان

قرن ها و
قرن ها و
قرن هاست
که سهراب ها
پس از مرگ جاودانه می شوند
و رستم ها
پیش از مرگ
می میرند

قسم به بوسه ی آخر، قسم به تیر خلاص
قسم به خون شقایق نشسته بر تن داس

قسم به آتش پنهان به زیر خاکستر
قسم به ناله ی مادر، قسم به بغض پدر

قسم به مشت برادر، قسم به خشم رفیق
قسم به شعله ی کبریت و قسم به خواب حریق

قسم به بال پرستو به عطر فروردین
قسم به نبض ترانه، قسم به خاک زمین

که خونبهای تو خون سیاه جلاد است
سکوت دامنه در انتظار فریاد است

که خونبهای تو اتمام این زمستان است
طنین نام تو در ذهن خیابان است